امیدوارم شما دوستان عزیز بتوانید از این وبلاگ استفاده لازم را ببرید.

به زودی ترانه های جدیدم را مشاهده خواهید کرد.

با تشکر

ویدا آقایاری

حقته!

حقته که چشمای من بسته شه روی خاطرات

حقته کم لطفی کنم، زل نزنم توی چشات

رفیق نیمه راهِ من، خیلی دلم ازت پره

سهم من از بودن تو، دلخوریو تنفره

لعنت به تو که اشتبات عشقو توی دلم نشوند

حقمه که یه روز خوش تو روزگار من نموند

تو رفتی اما کاش می شد، رو موندنت حساب کنم

حقته نفرینت کنم، حالا که غصه می خورم

قرار نبود بری ولی ذهن منو خسته کنی

این همه بد باشی ولی، باز منو وابسته کنی

حقته که چشمای من بسته شه روی خاطرات

حقته نفرینت کنم زل نزم توی چشات

                                                                           ویدا آقایاری

اشتباهی

اشتباهی ، اشتباهی، تو رو عاشق می دیدم

اشتباهی واسه تو از همه دنیا بریدم

منو باش که فکر می کردم تو همش یاد منی

اشتباهی ندونستم که دلم رو می شکنی

تو می رفتی و  من از غصه ی تو جا می زدم

اما باز به آرزوهام، رنگ فردا می زدم

من با تو فهمیده بودم که پرستیدن چیه

حالا که رفتی وجودت مال فردای کیه؟

من همیشه فکر می کردم که فقط مال منی

اشتباهی ندونستم که تو فکر رفتنی

                                                                              ویدا آقایاری

بی اراده

ساده میگذری تو از کنارم                                            از منی که هیچ کسو ندارم

داری بازیم میدی بی مروت                                          اما باز منم که دوسِت دارم

تو با اینکه مهربون نبودی                                             واسه بودنم بهانه بودی

چشاتو ندوز به سمت دیگه                                          نکنه بمیرم از حسودی

تویِ سنگی ،تویِ دل نداده                                           نگو اینم از سرت زیاده

یه روزم نوبت توست عزیزم                                         که ببازی دلو بی اراده

من چه بی اراده دوسِت دارم                                        مهربون و ساده دوسِت دارم

اما شرمنده از اینکه باید                                               تو رو دست خاطرات بسپارم

                                                                      ویدا آقایاری

فاصله

از قلب من تا قلب تو          چقدر راهه؟             بگو نزدیک، بگو راهی که کوتاهه

از چشم من تا چشم تو          یه زندونه !             بگو باید این سکوتو  کی  بشکونه

فاصله ها عذابن، سوال بی جوابن                                 فاصله ها زیادن، فاصله ها کتابن

بغل بغل می خوامت، نفس نفس به یادت                     نمی رسی به دادم، این شده اتهامت

من به تو خیلی نزدیک اما چه دور دورم                     ساکت ساکت اما همیشه ناصبورم

فاصله طی نمی شه هر چقدر اشک بریزم                    لعنت به این فاصله بگو برات عزیزم

                                                                                                            ویدا آقایاری

اون منم

اونکه حرفاتو شنیده، دل از این دنیا بریده

اونکه دل داده به شبها، سرد و خالی از اُمیده

رفته از دیار خورشید، تا سیاهی پر کشیده

غم دوری از طلوعو تا ابد به جون خریده

تو نخواستی اون بتونه عمری عاشقت بمونه

خودشو حتی بگی نه، تا رسیدن برسونه

اون منم ، اون منم، دل به دریا می زنم

اون منم، اون منم، تنهای تنها منم

زندگی براش قفس بود اگه تو گریه می کردی

اون می مردش اگه حتی تو براش تب نمی کردی

بعد رفتنش یه شب گرد توی کوچه های دردی

تو شبای بی ستاره دنبال چشاش می گردی

اون که دل کنده منم من، اون منم نا مهربونم

من همونم که می تونم عمری عاشقت بمونم

                                                                      ویدا آقایاری

رهاترین اسیر

هنوز برات غریبه ام ، غریب و مبتلای تو

منم که خیلی عاشقم ،عاشق طعنه های تو

وقتی که از شدت عشق درد سرم برای تو

می گی که خنجر می زنم، به قلب لحظه های تو

پیر شدم به پای تو، خسته شدم به جای تو

اولش آواره شدم آخر سر فدای تو

گفتم تو ثروت منی بدون تو فقیرم                               گفتی نگوکه ما بشیم ، نخوا برات بمیرم

حتی اگه فقیرم و کمتر و کمترینم                               به افتخارت همیشه رهاترین اسیرم

تقصیر تنها شدنه ، اگه به جرم سادگی                       

من دیگه یادم نمی یاد چه شکلی بوده زندگی           

یاد غرور من بخیربغضمو تا گریه نبرد

ازروزی که شکسته شد بغضو به هق هقم سپرد

پیر شدم به پای تو، خسته شدم به جای تو

اولش آواره شدم آخر سر فدای تو

                                                                                                         ویدا آقایاری

با توام ترانه خون

با توام ترانه خون، با توام ترانه خون

وقت رسوا شدنه، یه دهن دیگه بخون

من میگم همه بدونن عشق من آتیشیه

باز میگن صد دفه گفتی دیگه گفتنت چیه؟!

صد دفه که هیچی ،  صد هزار هزار بارم کمه

حیفه که دم نزنم به روم نیارم اینهمه

یکی از همین روزا می کشه کارم به جنون

بیا و مردونگی کن تو بخون ترانه خون

وقتی که صدات می گیره ، یه هو قبض روح می شم

نکنه دیگه نخونی آب روی آتیشم

ساده نگذر از کنارم یه کمی دیگه بمون

نفسی که تازه کردی عاشقانه تر بخون

چیزی از قلم نیفته توی لحظه های فاش

تو بگو و برملا کن نگران من نباش

به کدوم زبون بگم دیوونه ام کدوم زبون؟

یه زبون دیگه باش و تو بگو ترانه خون

بگو تا همه بدونن عشق من آتیشیه

این مهم نیست که بگن اینهمه گفتنت چیه

با توام ترانه خون، با توام ترانه خون

وقت رسوا شدنه، یه دهن دیگه بخون

                                                                                                             ویدا آقایاری

مثه لیلی واسه مجنون

بیا تا ماام باشیم نهایت یه راه دور

یا نه دریا واسه ماهی، مثه روزن واسه نور

مثه خاک روی صندوقچه، مثه گل واسه باغچه

تو برای من عزیزی، مثه قرآن واسه طاقچه

مثه آینه واسه شمعدون، مثه حبه قندِ قندون

ماهو از شبا بگیرن، شبا میشن مثه زندون

نازکم، هم آشیونم، یه روز از اونور ناودون

میومد نم نم بارون، تا بشه مونس ایوون

نقل ما دو تا همینه، مثه لیلی واسه مجنون

یکیمون نم نم بارون، یکیمون وسعت ایوون

                                                                                  ویدا آقایاری

دلم به بودنت خوشه

دلم به بودنت خوشه تو قیل وقال حنجره

دلم به بودنت خوشه مثل دل یه پنجره

وقتی مدارا می کنی، تلخی رو حاشا می کنی

می شکنم و دوباره باز اسممو معنا می کنی

دلم به بودنت خوشه دلخوشیه شاپرکا

عروسیه عروسکا، بال وپر باد بادکا

دلم خوشه که از ازل، مثل توازن غزل

یه آسمون ستاره ای، عطر گلی بغل بغل

پر التهاب و پر ثمر، از تو شدم عزم سفر

آبیه آبیه سفر، بدون ترس و بی خطر

دلم به بودنت خوشه، بودنت آغاز منه

این که فقط ترانه نیست، صدای پرواز منه

                                                                          ویدا آقایاری